Cel: Wyjaśnić Organizatorowi, jak sterować tym, kto widzi kursy i lekcje na listach, a kto może je faktycznie odtwarzać, oceniać i komentować — oraz jak łączyć te ustawienia z rolami i obszarami nawigacyjnymi.
Odbiorca: Organizator konfigurujący dostęp do treści szkoleniowych w panelu wydarzenia.
Zakres: Poziomy widoczności i polityki dostępu (wszyscy / tylko zalogowani / wybrane role), różnica między widocznością a dostępem, dziedziczenie ustawień lekcji z kursu, zawężanie list w obszarach nawigacyjnych, polityka nazw gości oraz zachowanie bannera zachęcającego do logowania.
1. Dwa niezależne mechanizmy: widoczność i dostęp
To najważniejsze rozróżnienie w całym module. Każdy kurs i każda lekcja mają dwa oddzielne ustawienia, które łatwo pomylić:
Mechanizm | Odpowiada na pytanie | Efekt gdy uczestnik nie spełnia warunku |
Widoczność (visibility) | Czy element w ogóle pojawia się na liście / jest widoczny? | Element w ogóle się nie wyświetla — uczestnik go nie widzi. |
Polityka dostępu (access policy) | Czy uczestnik może OTWORZYĆ i odtworzyć materiał, ocenić go i skomentować? | Element jest widoczny na liście, ale zablokowany — nie da się go uruchomić. |
Kluczowy wniosek: lekcja może być widoczna na liście, a mimo to zablokowana do odtwarzania. To celowe i bardzo przydatne — uczestnik widzi, że dana lekcja istnieje (co zachęca np. do zalogowania się albo wykupienia dostępu), ale nie może jej uruchomić, dopóki nie spełni warunku dostępu.
Widoczność steruje samą obecnością na liście. Polityka dostępu steruje odtwarzaniem, ocenianiem i komentowaniem.
2. Trzy poziomy — te same dla widoczności i dostępu
Zarówno widoczność (kursu i lekcji), jak i polityka dostępu lekcji korzystają z tych samych trzech poziomów:
Poziom | Kto obejmuje | Typowe zastosowanie |
Wszyscy | Każdy, także niezalogowany gość | Treści publiczne, zajawki, materiały marketingowe |
Tylko zalogowani | Wyłącznie zalogowani uczestnicy | Treści dla uczestników wydarzenia, ukryte przed przypadkowymi gośćmi |
Wybrane role | Tylko uczestnicy z przypisaną co najmniej jedną ze wskazanych ról | Treści premium, VIP, dla konkretnych grup (np. prelegenci, partnerzy) |
Przy poziomie Wybrane role wskazujesz konkretne role. Uczestnik musi mieć przynajmniej jedną z nich, aby spełnić warunek. Role dla widoczności i role dla dostępu ustawia się osobno — możesz np. pokazać lekcję szerszej grupie, ale odtwarzanie ograniczyć do węższej.
3. Dziedziczenie: lekcja przejmuje ustawienia kursu
Aby nie konfigurować każdej lekcji z osobna, lekcje domyślnie dziedziczą widoczność i politykę dostępu z kursu, do którego należą.
Puste ustawienie na lekcji = dziedzicz z kursu. Jeśli nie ustawisz poziomu na lekcji, obowiązuje ten sam poziom, co ustawiony na kursie.
Nadpisanie na poziomie lekcji. W dowolnym momencie możesz nadać lekcji własny poziom widoczności lub dostępu — wtedy ustawienie lekcji ma pierwszeństwo przed kursem.
Dzięki temu ustawiasz zasadę raz na kursie, a wyjątki definiujesz punktowo na wybranych lekcjach.
Przykład. Kurs ustawiony na „tylko zalogowani". Wszystkie lekcje automatycznie są dla zalogowanych. Pierwszą lekcję nadpisujesz na „wszyscy" — staje się publiczną zajawką, a reszta pozostaje dla zalogowanych.
4. Typowe scenariusze biznesowe
Zajawka + treść dla zalogowanych
Kurs widoczny dla wszystkich, pierwsza lekcja z polityką dostępu „wszyscy" (publiczna), pozostałe lekcje „tylko zalogowani". Gość obejrzy wprowadzenie, zobaczy na liście kolejne lekcje, ale żeby je uruchomić, musi się zalogować.
Kurs premium tylko dla roli VIP
Widoczność kursu ustawiona na „wybrane role" → VIP. Kurs w ogóle nie pojawia się osobom bez tej roli. Alternatywnie: widoczność „wszyscy" (kurs kusi na liście), a polityka dostępu lekcji „wybrane role" → VIP (odtworzyć może tylko VIP) — to zachęca pozostałych do uzyskania statusu VIP.
Treść wewnętrzna dla prelegentów
Kurs „tylko zalogowani" + polityka dostępu lekcji „wybrane role" → Prelegent. Zalogowani uczestnicy widzą, że materiał istnieje, ale odtworzą go wyłącznie prelegenci.
5. Zawężanie list w obszarze nawigacyjnym
Element nawigacyjny (obszar, w którym uczestnik przegląda treści) sam w sobie może być ograniczony poziomem widoczności (wszyscy / zalogowani / role). Niezależnie od tego może też zawężać listy prezentowanych treści:
Lista kursów — zawężana po kategorii. Widać tylko kursy z przypisanej kategorii.
Lista nagrań (filmów) — zawężana po kategorii oraz po tagach.
Ważny szczegół dotyczący kursów i tagów: kurs sam w sobie nie ma tagów. Zawężanie kursów po tagach działa pośrednio — poprzez tagi przypisane do lekcji w kursie. Innymi słowy, kurs „wpada" w tag, jeśli mają go jego lekcje. Bezpośrednio na kursie ustawiasz jedynie kategorię.
Podsumowanie mechanizmów zawężania:
Lista | Po kategorii | Po tagach |
Kursy | Tak (kategoria kursu) | Pośrednio (przez tagi lekcji) |
Nagrania / filmy | Tak | Tak (bezpośrednio) |
6. Polityka nazw uczestników dla gości
Sposób prezentacji nazw uczestników-gości (np. przy komentarzach) ustawiasz per wydarzenie. Wybierasz jeden format prezentacji, który obowiązuje dla wszystkich gości:
imię,
imię + pierwsza litera nazwiska,
samo nazwisko,
nazwisko + imię,
pełne imię i nazwisko,
wartość z pola dodatkowego,
losowy pseudonim.
Format „losowy pseudonim" całkowicie ukrywa tożsamość gościa. Ustawienie to steruje wyłącznie tym, jak nazwa jest prezentowana innym — nie zmienia uprawnień ani dostępu do treści.
Przykład. Wydarzenie otwarte, w którym goście komentują lekcje, ale nie chcesz ujawniać ich pełnych danych — ustaw „imię + pierwsza litera nazwiska" albo „losowy pseudonim".
7. Banner zachęcający do logowania
Częsty scenariusz: gość ogląda pierwszą (publiczną) lekcję, a druga jest dostępna tylko dla zalogowanych. System zachęca go wtedy do zalogowania.
Ważne dla Organizatora: nie jest to osobne ustawienie do włączenia. To zachowanie warstwy prezentacji (frontend), zbudowane wprost na widoczności i polityce dostępu. Wystarczy, że:
pierwsza lekcja jest dostępna dla wszystkich,
kolejne lekcje są „tylko dla zalogowanych" (ukryte lub zablokowane dla gościa).
Gdy gość natrafia na niedostępną lekcję, otrzymuje komunikat / zachętę do logowania. Nie konfigurujesz osobno „bannera" — konfigurujesz widoczność i dostęp lekcji, a zachęta pojawia się automatycznie w konsekwencji tych ustawień.
Wniosek praktyczny. Chcesz uzyskać efekt „obejrzyj wstęp za darmo, zaloguj się po resztę"? Ustaw pierwszą lekcję jako publiczną, a pozostałe jako „tylko zalogowani". Reszta dzieje się sama.